Het verhaal van de vroege vijgen

Bijbelse verhalen verteld voor kinderen
Thema: Leren leven met een handicap
Uit de Talmoed

Ds. Geurs, hij stond vroeger in Gent, nu zit hij in Friesland, had het eens met zijn catechisanten over eerlijkheid. Dat je elkaar niet moet beliegen of bedriegen, maar dat je eerlijk moet zijn. En dat het niet goed is als je het niet zo nauw met de waarheid neemt.
Hebt u daar niet een voorbeeld van, vroegen de catechisanten. Want ze hadden zin in een verhaal, begrijp je wel. Oké, zei ds. Geurs, ik ken een verhaal, dat komt uit de Talmoed, dat is een boek waar Joden veel in lezen, daar staan ook prachtige verhalen in. Ik vertel je er een, ik noem het: het verhaal van de vroege vijgen. Luister maar.

Er was eens een heer die een tuin had. Daar stonden vijgenbomen in, een hele boel. Daar was hij blij mee, want vijgen smaken lekker, de vroege vijgen vooral. Dat zijn de eerste vijgen die aan de bomen groeien, die zijn lekker sappig.
Nu was het toevallig de tijd van de vroege vijgen, en de heer dacht: ha, wat heerlijk, straks kan ik fijn vijgen eten. En er vijgenkoekjes van maken. Want dat deden zij in die tijd, omdat er nog geen Marsrepen waren. Ha, lekker! zeiden de catechisanten.
Ja, zei de dominee, ha lekker, dat zeiden de vogels ook, want die zijn dol op vroege vijgen. Dat wist de heer ook wel, dus hij dacht: ik kan beter een paar mensen zoeken om te passen op mijn vijgen. Beter betaal ik die mensen iets dan dat ik straks alleen kale bomen heb.
En wat deed hij. Hij vond een lamme man, en hij zei: wil jij op mijn vijgentuin passen. Hij dacht: ik ben slim, want hij kan tenminste niet stiekem mijn vijgen plukken en eten!
Daarna vond hij nog een blinde, en hij zei: wil jij ook passen op mijn vijgentuin? Ja, natuurlijk, dat wilde die blinde wel. En de eigenaar dacht: hij kan toch niets zien, dus mijn vijgen zijn veilig.

Zo pasten de lamme en de blinde dus samen op de tuin en joegen met kleppers en stokken de vogels weg. Alles perfect in orde. Maar toen zei na een poosje de lamme tegen de blinde: ik begin honger te krijgen. Eigenlijk heb ik best zin in een vijgje. Moet je es kijken, de takken buigen door, zoveel vijgen! Ja, dat zal wel, zei de blinde. Als ik nou es op jouw schouders ging zitten, zei de lamme. Dan zeg ik hoe je moet lopen, en dan kan ik makkelijk bij de takken!
Een geweldig plan, dat vonden ze allebei. En aan een boom zo vol geladen mis je toch een paar vijgen niet? Maar ja, ze waren zo lekker, en ze plukten en plukten, want er waren er immers genoeg. Pas toen ze hun buikje vol hadden en rond, zakte de lamme van de schouders van de blinde.

Toen kwam de heer. Je moet niet denken dat hij niks merkte, ook al deden ze nog zo onschuldig. Hij zag alles meteen. En hij zei: wat valt mij dat van jullie tegen! Toen sloegen ze aan het liegen: néé, mijnheer, wij weten van niets, echt waar niet, die vijgen wáren er al af toen wij kwamen! En waarom, zei de heer, zit er dan een takje met vijgenblaadjes in jouw haar?! De lamme man greep naar zijn hoofd en het takje viel. Zie je wel, zei de heer, ik kan jullie niet vertrouwen, ik heb niets aan jullie. En hij stuurde ze weg.

Toen zei de lamme man tegen de blinde: dat domme takje heeft ons verraden. Waarom heb je me niets gezegd? Je vergeet dat ik blind ben, zei de blinde.

Wat een slimmeriken! zeiden de catechisanten. En dat ze zo durven spotten met hun handicap!

Je moet je werk goed doen, ook al heb je gebreken, zei ds. Geurs. Als je jezelf inspant, ziet de heer dat, en dan zegt hij: je was lam, je was blind, maar wat heb je het werk goed gedaan! En dan zal Hij je dubbel belonen: één keer omdat je werk goed was, en één keer omdat je het eigenlijk niet kon, en toch deed. Zo zal God ook doen, zeiden de catechisanten, want Hij is rechtvaardig en goed.

En eentje zei: bestaat er geen pocketuitgave van de Talmoed? Want ik vind dit verhaal best gááf! Ik denk het niet, zei ds. Geurs, want de Talmoed is zo dik en groot, dat je wel een kruiwagen nodig hebt voor al die boeken! Gossie, zeiden de catechisanten.
Weet je wat, zei ds. Geurs, ik zet wel een paar van die verhalen op internet. Marie-Claire en Marc, een paar vrienden van mij, doen dat wel voor me. En dan kan je ze daar lezen.

Een meisje, ze had donkere ogen (wat zeldzaam is in Friesland, daar zijn de ogen blauw), zei toen opeens: het internet is de vijgenboom, en de verhalen zijn de vroege vijgen!

Juist, internetkinderen, daar zijn jullie weer. Eet smakelijk, want déze vijgen zijn vrij!

Bron: Harmen Geurs D.D., Kollum, Friesland