Aandacht! (juli - augustus)
We leven in een tijd waarin je maar lijkt te bestaan als je aandacht krijgt.
Manieren om aandacht te trekken worden steeds extremer. Er wordt hard en sloganesk geroepen, en soms leiden bepaalde ideologieën tot gewelddaden. Onder het mom van "vrijheid van meningsuiting", "gerechtvaardigde opstand" en "heilige oorlog" moet alles kunnen. De recente aanslagen op onschuldige mensen, vooral jongeren, in en bij Oslo, zijn daarvan een huiveringwekkend voorbeeld.
Ook in de vorm van populistische karikaturisering en sektarisme worden meningen, stemmen en aanhang goedkoop veroverd. Niet alleen worden mensenlevens verwoest, ook ons denken en onze leefwereld worden ongemerkt vergiftigd met angst, woede en radicalisering.
We lezen uit de pen van een vormingswerkster wat extremisme in het dagelijks leven van onze samenleving doet met mensen over wie karikaturen bestaan.
Tegelijkertijd zijn er onder ons mensen die ongezien blijven, miskend worden, en evenzeer nood hebben aan wezenlijke aandacht voor hun verhaal.We laten enkele getuigenissen op ons afkomen. Een onderzoekster legt daarbij uit waarom maatschappelijke erkenning zo levensnoodzakelijk is, voor getraumatiseerden en voor de samenleving als geheel.
Hoe leren we wat werkelijke aandacht kan zijn? Kan de populair geworden methode `mindfulness ons weer leren werkelijke aandacht te géven? Een ervaren trainster vertelt hoe mindfulness een manier van leven kan zijn, van gekend zijn en laten zijn zonder veroordeling of schaamte.
Als voorbeeld bij uitstek van deze manier van leven, zien we jezus van Nazareth, die een omweg door de woestijn nam om aandacht te geven aan een zonderlinge vrouw en aan haar weerbarstige verhaal. Deze Man was onder de mensen, zag hen aan, reikte hun de hand.
Midden in onze wereld kunnen zijn volgelingen de kunst van het aandacht geven leren en belichamen, zodat mensen, van welke afkomst of achtergrond ook, tot hun diepste bestemming en recht komen.
De verhalen gaan verder. Over"lastige" mensen die ons terugbrengen bij onszelf. Over een vorm van "fundamentalisme" die wel degelijk vrolijk kan stemmen.
Leren luisteren stopt nooit. De rijkdom van werkelijke aandacht is eindeloos.
Aandacht is leven.
Petra Schipper